De motie is wel wat gemakzuchtig door te suggereren dat het eenmalig is maar tegelijk te stellen dat het in de toekomst wel via de preventieagenda (PA) wordt geregeld. Daarmee wordt het dan alsnog structureel. Overigens een beleidsstuk wat nog behandeld moet worden en waar de nieuwe raad nog over moet besluiten. Inclusief de keuze van het preventie scenario. Daarbij zit dit onderdeel alleen in de zwaarste variant van de PA met de hoogste kosten. Ik denk niet dat de volgende raad gaat besluiten tot een PA van ongeveer een miljoen per jaar.

Dus dan moet je eerlijk zijn en aangeven dat je hier een structureel besluit neemt waardoor elk jaar kinderen in gezinnen met een laag inkomen daar gebruik van kunnen maken. Dat moet je niet even per motie regelen; bespreek dat bij de kadernota voor 2027. Dan kun je ook met elkaar vaststellen wat dan precies de doelgroep is, wat daar de omvang jaar op jaar van is, en dus de structurele kosten. Maar dan kun je het ook in samenhang met alle andere inkomensondersteunende regelingen bezien. Want het stapelt wel zo en daarmee wordt de armoedeval gelijk nog groter. En dat lijkt me ook geen gewenst effect.

Ten aanzien van de noodpakketten; hiervoor wat ons betreft hetzelfde als bij de vorige motie. Dit kan al via de Groene Hart Pas. Sociale ondernemers in onze gemeente kunnen daarop in spelen, door een noodpakket aan te bieden ten laste van de GHP. Dat hoeft de gemeente niet te organiseren. En als het rijk toch over de brug komt (de rijksoverheid overweegt hier geld voor beschikbaar te stellen, maar daar is nog steeds geen besluit over genomen), kunnen we dat budget aan het GHP toevoegen. Daarnaast zijn er onderdelen in het noodpakket die regelmatig vervangen moeten worden en hoe dat dan moet, dat zegt de motie niet.

Het college gaf ons in grote lijnen hierin gelijk en was ook van mening dat dit beter bij de Kadernota behandeld kon worden.

Naschrift: beide moties werden verworpen.